ขายปลาให้ห้างญี่ปุ่น ตอนที่ 1

Jan 11 2026

ขายปลาให้ห้างญี่ปุ่น ตอนที่1

หลังจากจบอาชีพเปียกุ้งหน้าบ่อ เพื่อจับมาขายที่ท่าตื้นในตลาดมหาชัยในปี2534 แม่ก็เคว้งคว้างสักพักใหญ่ จนได้มาทำการรับจ้างซื้อปลาเข้าห้างญี่ปุ่น

ทุกเย็นต้องเฝ้าเสียงกริ่งโทรศัพท์ว่าวันนี้จะสั่งอะไรบ้าง อยู่หลายปีกว่า Faxจะมีเข้ามา

พอจัดออร์เดอร์แจกแม่ค้าตามที่ต่างๆแล้ว ตี4 แม่จะไปซื้อของตลาด และเก็บปลาจากที่สั่งไว้ กลับมาแยกอีกรอบที่บ้านน่ำเก็ก ผมจะช่วยตั้งแต่เช้ามืดถึงเช้าก่อนไปเรียน และคอยรอวันเสาร์อาทิตย์ ที่จะนั่งรถติดไปกับขนส่งที่ห้างเยาฮันได้

คนขับรถและแม่นั่งหน้า ผมกับลูกมือนั่งหลัง แม่เป็นห่วงจะเอาเชือกรัดตัวกันตก หรือ ไม่ก็ให้นอนราบบนถังปลาจนไปถึงห้าง ยิ่งรถติด จะร้อนและกลิ่นควันรถเหม็นกว่าคาวปลาบนถังมาก กว่าจะถึง แต่เวลานั้นเราคิดว่า มันคือ เงินกับงานในห้างใหม่ๆจากญี่ปุ่น ทั้งเป็นระเบียบและสะอาด

ระบบห้าง เมื่อเปิดใบpoแล้ว ต้องเรียกเช็คเกอร์มาเช็ค และcontrol มาตรวจอีกรอบ แค่ขั้นตอนนี้เราก็มักทะเลาะกับใครไปทั่ว เพราะมันเชื่องช้ามาก ต้องแกล้งเอาน้ำปลามาทำหกหน้าที่ชั่งประจำ ถ้าเขามาสาย บอกว่า น้ำปลามันไหล จะส่งกลิ่นคาว ซึ่งขั้นตอน งานระบบที่เขาจัดแจง จะไม่ลัดขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่ง

แต่มีขั้นตอนหนึ่งที่ญี่ปุ่นไม่รู้ คือ แม่ซื้อขนมทองหยอดบ้าง ขนมชั้นบ้าง ให้กับ เจ้าหน้าที่ เพื่อเกรงใจให้เช็คของเร็วกว่าใคร ซึ่งอาจเป็นนิสัยเริ่มต้นของคนไทยที่ทำให้ห้างเยาฮันล้มละลายในเวลาต่อมา