เริงร่า ตอนที่9

Jan 23 2026

ร้านอาหารท้องถิ่นในญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีแต่คำเขียนไม่ค่อยมีรูปหรือคำทับศัพท์อะไร เมนูดูง่ายง่าย แต่สั่งไม่ได้ เพราะอ่านไม่ได้สักตัว

เราจึงมักนั่งเฉยเฉย เดี๋ยวอะไรก็ออกมาเสิร์ฟอยู่ตลอดเวลา นี่รังไข่ปลา นั่นตับปลาอังโกะ นี่ครีบของเหงือกปลา และนี่ผนังกระเพาะ เอามาเมนูอะไรก็ไม่รู้อร่อยดี

อีโต้ซัง ชนเบียร์รัวรัว คัมเปยๆๆ กินกันครึ่งคืน แต่แกยังไม่ได้ออกอาการอะไรเลย เรานี่เมาเต็มเหนี่ยว พอรู้ตัวอีกที พลิกขวดเบียร์ดู นั่น นั่น!!เอาเข้าแล้วBeer Asahi Alcohol 0%

พอดึกได้ที่ แกนึกเอาใจ ทำสายตาเจ้าเล่ห์แล้วเอานิ้วชี้ยกมา จุ๊ๆ ชู่ๆ ที่ปาก เหมือนให้เราเงียบเงียบ แล้วเอานิ้วก้อยชี้ สะบัดข้อไปมา มันคือสัญญาณว่า ไปหาสาว หรือ มีกิ๊ก

เค้าพาออกจากร้านเดินทางไปไกลมากถึงที่รกร้าง แล้วมีบ้านทรงสเปนอยู่กลางทุ่งหนึ่งหลัง จินตนาการเพลิดเพลิน จากวีดีโอในไทย..ในใจคิดว่าคราวนี้...ถึงญี่ปุ่นเสียที

พอประตูเปิดไปสาวสวยอ้าแขนมาต้อนรับ เหมือนเขาคุ้นเคยกันดี สื่อสารกันนิดนึงแล้ว...สวัสดีค่ะ มาสะดึกเชียว!

ป่ะ ขับมาตั้งไกลด้้นด้น อดทนมาทั้งคืน แต่มาเจอป้า และป้าๆชาวอุบลราชธานีทั้งร้าน เขายิ้มแย้มเฮฮา แต่เราสิ...เริงร่าได้ อย่างไรดี

ใครไม่เก๋าเราเก๋า #sirikhunseafood