"โถ่!!!! ทำไมไม่เติมน้ำมัน Pump!  Pump! .Pump! อยู่ไหน เป็นอย่างงี้ทุกที น่าเบื่อ.... ขับรถทีไร กว่าจะเติมน้ำมันได้ต้องรอให้สุดสุดทุกที ฉันลุ้นแบบนี้จะ 10 ปีแล้วนะ ไม่เปลี่ยนซักที ขอร้องละ อย่าให้ลูกในท้อง ต้องเสียวไส้เลย เดี๋ยวหัวใจ Y "...... นั่นแหละเป็นเสียงหงุดหงิดของเมียผมที่กำลังท้องย่างเข้าเดือนที่สาม

       ปัดโท่โว้ย!!! (สำเนียงอุทานแบบน่ารักอย่างหนึ่งของผม) "แค่เรื่องขี้หมา อย่าหงุดหงิด" อยากให้ลูกในท้องหงุดหงิดเหมือนแม่มันหรือไง" (เพราะเมื่อ 5 เดือนก่อน ตัดปีกมดลูกไปข้างนึงแล้ว ไม่นึกว่าจะมีลูกได้อีก) พอ พอ พอได้แล้ว ทำตัวสบายๆ จิตใจสบายๆ มาๆ มา เดี๋ยวจะพาไปกินข้าวเย็นที่ Siam Paragon หาร้านอร่อยๆกินกัน จะได้ไม่เครียด OK ปะ ถ้า โอ งั้นก็ไปกันเลย
       สยามพารากอน มีงาน 7 sea 7 ทะเล 7 ประเทศ ซึ่งผมก็ได้เข้าไปได้อยู่ในนั้นด้วยจังหวะที่พอดีพอดิบแหละครับ แบบไม่ทันตั้งตัว พอได้ไปแล้ว คนมากหน้าหลายตา สถานที่ดูดีมากครับ แต่ผมเห็นถึงความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ก็เรื่องของกินนั่นแหละ ก่อนนั่งรถมาที่นี่ผมนั่งกินขนมไข่อันละ 5 บาทมา 2 อัน มาถึงงานนี้เราอยากเอาใจคนท้อง ซื้อขนมปังให้กิน โอโฮ ขนมปังไม่มีไส้ ต่อแถวกันยาวววววๆๆๆๆ เหมือนขนมไข่อันใหญ่ ราคา 295 บาท... อกอีแป้นจะแตก แต่ว่าไปเดี๋ยวเสียฟอร์ม ซื้อก็ซื้อ จะได้รู้ว่าเป็นไง แต่ก็ยอมรับว่าอร่อย แต่แพงไปนิสสนึง   เดินไป ชมงานไป... นั่น. นั่น..มีการจัดชิมด้วยหละ 

               สาวเชียร์ปลา (ยังกับสาวเชียร์เบียร์)เขาบอกว่า   ปลาแซลมอน Alaska เป็นสุดยอดของปลาแซลมอน Salmon (ความจริงแล้วเมื่อก่อนนี้ผมอ่านเป็นปลา ซามออน Salm-on ตอนเข้ามาใหม่ 10 ปีแล้ว นึกดูก็ขำ อ่านไปได้ เรียกอยู่ตั้งนาน) เป็นปลาน้ำจืด อยู่ในแม่น้ำ พอถึงฤดูวางไข่ ก็จะพาตัวเองกระเสือกกระสนไปถึงต้นน้ำ เป็นระยะอันไกล ผ่านน้ำอันเชี่ยวกราก ผ่านหมี ตัวโตๆ ที่คอยจับมากินเป็นอาหาร แล้วก็ไปวางไข่ ทิ้งไว้ แล้วก็ไปกระโดดบกตายน้ำตื้น ...น่าสงสาร

      สาวเชียร์ปลาเขาเสริมอีก มันเป็นปลาอาภัพ ชีวิต ที่ต้องพรากลูก ไม่ได้ทันเห็นลูกโต ก็ตายเสียก่อน  ส่วนเจ้าลูกถ้ามันพูดได้ ก็คิดว่าแม่ทิ้ง ทิ้งให้ตก ระกรำ ลำบาก ต้องสู้กับตัว สู้กับคน สู้กับโลก ให้โลกหยอกล้อ..อย่างน่ารัก แสบๆคันๆ คนภายนอกเขาหาว่าเราเป็นปลาพันธ์ดี แต่เราหาดีไม่ กับโชคชะตาของตัวเอง ..ใช่ครับผมเป็นลูกกำพร้า
      ไม่ใช่เอาตัวอย่างแบบ คอนเสิร์ทเดี่ยวโชว์ จากเวที ที่พี่เขาบอกหละ คนไทยไปทำหนังที่ลาว คนลาวชอบดูหนังเศร้า นักลงทุนเลยให้ผู้กำกับมือทองไปทำซะ ลงทุนเพียบ หนังดีมาก พอเสร็จแล้วจะต้องตั้งชื่อเรื่อง เพื่อนำออกฉายในประเทศลาว เขาเลยตั้งชื่อเรื่องว่า "ลูกกำพร้า"
      พอหนังฉาย คนไม่มีดู คนทำหนังก็เลย ..งง กูสร้างหนังกำกับซะเศร้า บ่อน้ำตาแตก ซะขนาดนี้ คนมันยังไม่ดู เป็นไปได้อย่างไร จะต้องเศร้าขนาดไหนอีกวะนี่!!!  ผลออกมามันก็เจ๊งไม่เป็นท่า นั่นนะสิครับ ก็ที่ไหนได้ ความจริงมาเฉลย คนลาวคิดว่าลูกกำพร้า ในภาษาไทยมันเศร้าน่าดู แต่ถ้าภาษาลาวเขาว่าเป็นชื่อ เรื่อง"ลูกถือมีด" หนังบู๊ป่าเถื่อน

      ความจริงต้องตั้งชื่อว่า "ลูกบ่มีพ่อ บ่มีแม่" ถึงจะเป็นหนังเศร้า งั้นสรุปเลย ปลาแซลมอนเป็นลูกกำพร้า แปลว่า ลูกอยู่คนเดียวนะ ...อย่าไปบอกว่าปลาแซลมอนเกิดมาพกมีดมาด้วยหละ เดี๋ยวฮากระจาย
       แปลกไหมครับ ปลาแซลมอน เป็นลูกกำพร้า ดันไปเหมือนการใช้ชีวิตของคนฝรั่ง โดดเดี่ยวไม่เดียวดาย..แหมเหมือนอย่างไรก็ลองอ่านดูครับ  เห็นฝรั่งเขาเลี้ยงลูก ก็ยังกับชีวิตปลาแซลมอนหนะ แบบช่วยเหลือตัวเอง แต่ไม่ใช่ self service ที่เขียนกันแล้วพูดกันติดปากทั่วบ้านทั่วเมืองหละ เพื่อนฝรั่งผมมันงง มันถามว่า คนไทยเป็นเมืองพุทธจริงๆ นับถือ นับถือ สอนกระทั่งห้ามผิดลูกผิดเมียกันอย่างเปิดเผยมากๆ..... ช่วยเหลือตัวเอง....เป็นที่พึ่งแห่งตน (ความจริงแล้วผมก็ไม่เก่งภาษาเอาเลย ก็เพิ่งจะรู้เหมือนกัน ทำเอาเราอายจริงๆ )
       เพื่อนผมเขาบอกว่าฝรั่งเขาเลี้ยงให้ช่วยเหลือตนเอง แบบว่า ถ้าลูกล้มก็ให้ลุกเอง ต่อสู้กันเองตั้งแต่ยังเด็กๆ โดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดายจริงๆเพราะอย่างน้อยก็มีพระเจ้า OH my god !!! ความคิดเขา เขาว่ายังไงก็มีทางไปได้เสมอ เหมือนฝรั่งเขาจะไม่ค่อยคิดแบบจับจด ย้ำคิดย้ำทำ เรื่องเก่าผูกใจเจ็บ แบบ 10 ปีไม่สาย อย่างไทยจ๋า 100 เปอร์เซนต์ งั้นแซลมอนก็มาสอนผมอีกแล้วหละว่า อย่าไปคิดว่าเขาทิ้ง มันเป็นวิถีแห่งสายน้ำ อย่าไปคิดมาก
       ผิดกับไทย การเลี้ยงลูกเป็นมาแต่โบราณ ตอนเล็กป้อนกล้วย พอหัดเดินตั้งไข่ ก็กลัวล้มกลัวเจ็บ พอไข่เต็มขน แม่ก็ยังไม่เห็นลูกโตอยู่นั่นแหละ โฮ้... ความรักที่น่ารักจริงๆ เหมือนผมนี่แหละ ฮ่าฮ่าฮ่า

      ก็คงเปรียบประมาณปลาช่อนมั๊ง ความรักของปลาช่อนของไทย ยังกับโคลนนิ่งกันมา เป็นยังไงก็ลองอ่านตามมานะครับ เด็กๆผมก็ชอบตกปลาเหมือนกัน เวลาตกปลาตอนเด็ก ตามริมถนน ถ้าผมเห็นลูกปลาตัวเล็กๆแดงๆ เขาจะเรียกว่าลูกครอก (มันคงออกลูกเป็นคอก) ถ้าผมเห็นปลาแบบนี้ ผมรู้ได้เลย ใกล้ๆมันจะมีปลาตัวใหญ่ ไม่ต้องเดาเลย... ต้องเป็นแม่ของมันแน่ๆ พวกเราตอนเด็กๆ ก็จะเอาเบ็ดไปใกล้แล้วให้ปลามัน..ฮุบ เพราะปลาช่อน จะฮุบเหยื่อ
      ใช่ครับ ผมได้ปลา... ปลาตัวแม่  เพิ่งมารู้ตอนนี้เองที่ผิดอย่างใหญ่หลวง เพราะผมไม่ได้ผิดที่ฆ่าปลาตัวเดียว แต่ผมยังไปพรากความรักมันมาทั้งครอก ความรักของแม่ปลาช่อน จะคอยประคบประหงมลูกตัวอ่อนอยู่ จนกว่ามันจะโต คอยหัดว่าย หัดหาอาหาร คอยสอนสั่ง คอยดูแลอย่างไม่ห่างกาย มันคอยเลี้ยงลูกของมัน ไม่ให้ใครมาทำร้าย ถ้าจะเป็นอะไรอะไร ขอให้แม่ ตายก่อน... และแม่ก็ตายก่อน จริงๆ

       แต่มีคนใจร้ายกว่าผมนะ เขาเอาปลาตัวแม่ไปแล้ว เขายังจับปลาตัวลูกออกมา แล้วขังไว้ให้ยังเป็นๆ พอถึงเวลาสำคัญ เขาก็เอาน้ำเดือดๆตั้ง แล้วเอาผักบุ้งใส่เป็นหลอดๆดุ้นๆ แล้วคิดดูลูกปลาช่อนจะไปอยู่ในไหนหละ ก็ไปเป็นเมนูผักบุ้งสอดไส้ลูกครอกนั่นไง...โหดร้าย
       มาลองดูคนไทย ก็คงเลี้ยงลูกเหมือนปลาช่อนแหละมั้ง ที่ดูแล้วไม่แตกต่าง และก็ไม่กระด้างดูนุ่มนวลและงดงาม ความรักเอย เจ้าไม่มีตา ไม่มีหู ไม่มีปาก ทำให้แม่หลายคน "ปากบอดหูใบ้ตาหนวก"..มาครอบงำ
        เด็กบ้านเมืองสมัยนี้จึงเปลี่ยนไป จะโทษใครเล่า... ความรักมั้ง พ่อแม่ไม่ผิด ความรักหรือเปล่าที่เป็นโทษ คอยรังแกหัวใจเด็กๆสมัยนี้อยู่ตลอดเวลา
        อีกไม่กี่เดือนผมก็จะมีลูกอีกแล้ว ความรักมันใกล้สามแพร่งเข้าไปทุกที(Y) ผมต้องกำหนดหรือเปล่าว่ารักของเราจะให้เขาไปทางไหน  มันต้องเริ่มจากเราใช่ไหม และก็ต้องวันนี้.อนาคตเริ่มจากวันนี้ เพื่อให้เขามีวิถีดำรงอยู่กับสายน้ำอย่างกลมเกลียวในภายภาคหน้า
        พอนึกถึงก็แทบไม่อยากกินปลาช่อนอีกเลย ทีนี้ ผมเลยคิดจะเอาปลาช่อนไปปล่อยเป็นการไถ่โทษ จึงได้ซื้อปลาช่อนไว้ 10 ตัว กะเอาไปปล่อยช่วงวันเกิดที่ผ่านมา แต่วันนั้นดันไม่ได้ไปเอง มีธุระเสียก่อน เลยให้เจ้าน้องสาวไปปล่อยปลาช่อนแทน น้องสาวกลับมา ผมก็เลยถามว่าเรียบร้อยไหม มันบอกเรียบร้อย เราก็ขอบใจในไมตรี แล้วก็ร่วมสาธุ สาธุ อนุโมทนา
ผมเลยถามต่อเอ็งเอาไปปล่อยที่ไหนวะ!  มันบอกก็ไปปล่อยหน้าศาลเจ้าพ่อหลักเมือง(ปากอ่าวมหาชัย)
น้องสาวบอก.....ปลาช่อนว่ายไปแล้ว ป่านนี้คงไปไกลแล้วหละ

Property

ส่วนแก้มปลาที่เป็นเนื้อที่อร่อยมาก แย่งกันหัวหกก้นขวิด

      เวลาหั่น เอาพุงปลาออกมาก่อน พุงปลา อร่อย จนต้องเกิดเป็นนิทานปรัมปราได้เลย ว่า ตาอินกับตานา หาปลามาด้วยกัน พอถึงเวลาแบ่งดันมาแย่งพุงปลากันกิน ทะเลาะซะเสียผู้เสียเพื่อน .....เสร็จแล้ว ไม่ทันไร ตาอยู่ ไม่รู้มาจากไหน ก็เป็นตัวเปิบไปเสีย แล้วอย่างนี้..จะเหนื่อยเพื่อใคร

www.sirikhun.com