"ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว"  วันนี้คงจะตอบได้ยากแล้วกับคำพังเพยคำนี้ วันนี้มันไม่ได้อุดมสมบูรณ์อย่างที่ใครๆคิด  "ในน้ำไม่มีปลา ในนามีแต่หนี้"  คงเป็นศัพย์ใหม่ ที่ประเทศไทยปัจจุบันต้องบัญญัติเข้าไปใหม่

       การเดินทางของคนทะเลแต่ละครั้ง( คนทะเลเรียก 1 น้ำ ไม่ได้เรียก 1 ครั้ง)ย่อมมีค่าใช้จ่ายหรือค่าโสหุ้ย มหาศาล ตั้งแต่ค่าน้ำแข็ง (ที่จะต้องเปลี่ยนเงินเป็นน้ำแข็งเต็มท้องเรือและไม่รู้จะได้ปลาคคุ้มค่าน้ำแข็งหรือเปล่า) ค่าน้ำมันอีกเป็นหมื่นเป็นแสนลิตร ต่อ 1 น้ำ  ค่ากับข้าวค่าคนงานอีกจิปาถะ แต่ด้วยอาชีพของคนทะเล เมื่่อ ชะตาเลือกให้เขามีเส้นทางเดิน ให้เป็นแบบนี้ ก็คงต้องให้ดำเนินต่อกันไป

     เมื่อเวลาทุกอย่างลงตัว ลูกเรือพร้อม อุปกรณ์พร้อม การเดินทางที่เปี่ยมไปด้วยความหวังว่า การไปแต่ละ "น้ำ" ต้องได้ปลาติดไม้ติดมือมาบ้างให้พอกับค่าใช้จ่าย ดีหน่อยก็ขอให้ได้เต็มท้องเรือ  พอที่จะปลดหนี้ปลดสิน ที่คั่งค้างอยู่ได้บ้างไม่มากก็น้อย  การออกเรือแต่ละ น้ำ จึงต้องบนบานศาลกล่าว กับเจ้าพ่อ เจ้าแม่ สิ่งศักสิทธิ์ที่นับถือกันอย่างขมักเขม่น พอถึงเวลาออกจริงๆ ประทับนับพันดอก ดังเปรี๊ยง ปร้าง เป็นการถือเอาฤกษ์เอาชัย  เครื่องไม้เครื่องมือพร้อม ฤกษ์งามยามดีแล้ว ก็ไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส 

แต่การจับปลานั้นถ้ากลับมาไม่ได้ตามอย่างที่ตั้งใจมาละก็ คำพูดที่ติดปากของคนทะเลก็จะตามมาคือ  "ไม่มีตัว" แต่จะด้วยสาเหตุใดคงตอบยากมาก ว่าทำไม  เพราะการวางอวนลงไปในแต่ละลอย (เขาเรียกว่า 1 ลอย ย่อมาจาก การลอยอวน 1 ครั้ง)  ก็ทำเหมือนกัน การเลือกตำแหน่ง ทิศทางน้ำ ล้วนใช้ประสบการณ์ทั้งสิ้น สุดแท้แล้วแต่ดวงเท่านั้น "ไม่มีตัว"ก็คือไม่มีปลานั่นแหละ   ถ้าน้ำไหน เรือจับปลาได้มากๆ เรือจะหนัก กดทับขอบน้ำจนเรือปริ่มน้ำ ต้องวิ่งกันช้าๆ เดี๋ยวเรือคว่ำ เรียก "เรือกินน้ำได้ตัวเยอะ"   ถ้าน้ำไหนเรือวิ่งกลับเข้าฝั่ง ด้วยความเร็ว เห็นเรือลอยละลิ่ว ไม่กินน้ำ ทุกคนก็จะรู้กันว่าน้ำนี้ "ทะเลไม่มีตัว"