ชนชั้นใหม่ได้เพิ่มจำนวนขึ้นในท่ามกลางกระแสยุคทองแห่งการพัฒนานั้น "ไต๋" หรือ"ไต้ก๋ง" คือชนชั้นใหม่ที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น เป็นส่วนหนึ่งของระบบประเพณีการประมง ในเมื่อเถ้าแก่เจ้าของเรือมีเรือหลายลำและต้องใช้เวลาบนฝั่งในการพบปะพูดคุยกับปัญหาข้อตกลงต่างๆและต้องใช้หัวคิดในการหมุนเวียนเงิน เขาจึงไม่สามารถออกทะเลได้เองเหมือนกับบรรพบุรุษของเขา และดังนั้นเขาจึงต้องหาผู้แทนตัวเขา ในการควบคุมเรือออกทะเล ดูแลควบคุมจัดหาคนงาน เพราะเขาจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเข้าสู่ยุคใหม่ หาความชำนาญใหม่เนื่องจากพวกเขาเป็นชาวทะเล เป็นลูกน้ำเค็ม ที่ไม่เพียงแต่ต้องหันหัวเรือสู้ลมสู้คลื่นกลางทะเลอันอ้างว้าง หากเขายังต้องต่อสู้และแข่งขันในฐานะนักธุรกิจสมัยใหม่แห่งโลกทุนนิยมด้วย

     ไต๋ หรือไต้ก๋ง คือผู้บัญชาการเรือเป็นผู้ที่กำหนดเข็มเส้นทางเดินเรือ และเป็นผู้สั่งการในเรือทุกอย่างแทนเถ้าแก่ ปกครองคนเรือและคนอวน   ไต๋เป็นคนที่ไต่เต้ามาจากนายท้ายบ้างเอ็นจิเนียร์บ้าง (บางคนเรียก "อินเนีย" หรือบางคนเรียก "อินทะเนีย"  )พวกเขามีศักดิ์ศรีและแบบแผนของตนเองคล้ายกับอาชีพรับจ้างดำเนินธุรกิจ อยู่ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง บางคนก็มีชื่อเสียงร่ำรวยกว่าเถ้าแก่บางคน ไต๋บางคนนำเรือลากเดี่ยวผ่านทะเลสากลติดอันดับมีชื่อเสียง จนไม่สามารถกลับเป็นไต๋เรือลากคู่หรือเรืออื่นได้อีก มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี

                 ไต๋ที่เก่งกาจรอบรู้งานดี ก็อาจไต่เต้าต่อไปเป็นเถ้าแก่ เถ้าแก่หลายคนก็เป็นไต๋เองจนลูกหลานโต พอที่จะฝึกฝน ก็จะถ่ายทอดสู่ลูกหลานต่อไป  ในเรือประมงแต่ละลำ  เต็มไปด้วยคนหนุ่มและพลังหนุ่ม พวกเขาผิวคล้ำ หัวเราะเสียงดัง ร่างกายกำยำ เป็นอิสระเสรีทั้งน้ำเสียง แววตาและลีลาการเคลื่อนไหว มือใหญ่และมักเป็นริ้วรอยแผลเป็น ตามที่ต่างๆ ใจก็ใหญ่ กล้าได้กล้าเสียทุกเรื่องราว พวกเขาอดทนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ พวกเขาแข็งแกร่งราวกับหินผาเขาถูกฝึกฝนให้เข้ามาเกี่ยวข้องดูแลกิจการกันตั้งแต่อายุยังน้อยๆ เขาออกทะเลกันตั้งแต่วัยแตกพาน และเป็นหนุ่มฉกรรจ์ตั้งแต่อายุยังไม่ครบบวช ระบบต่างๆ

     ถูกสร้างด้วยคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่เข้ามาทดแทนกันอย่างต่อเนื่อง ถูกฝึกฝนจากการปฎิบัติกันจริงๆ ในทะเลจริงๆ ไม่มีตำหรับตำราอะไรเป็นทฤษฎีสอน พี่สอนน้อง พ่อสอนลูก ความรู้ที่แท้จริง จาการปฎิบัติจริงๆ เยี่ยงลูกผู้ชายชาญอาชา ก็คนอิสระจอมหยิ่งเหล่านี้แหละที่ช่วยกันสร้างกองเรือ ประมงอันดับ 7 ของโลกขึ้น ด้วยไม้ประดู่ ไม้ตะเคียนทอง เหล็กและทองเหลือง ธนาคารและรัฐบาลก็ต่างมึนงง ในตัวพวกเขา  พวกผู้หญิงทำบัญชี และบ้างก็ดูแลขึ้นปลา ซื้อหาเสบียงอาหารสำหรับผู้ที่ไปเรือ ผู้ชายก็ไปดูแลการหากิน การปกป้องเรือของเขากับคนของเขา และถ้ามีโอกาศก็ได้ขยับขยายไปต่อเรือใหม่ จัดหาอุปกรณ์เทคนิคที่ก้าวหน้า ปรับปรุงอวนและเครื่องมือต่างๆ พวกเขาแข่งขัน ต่อสู้ ท้าทาย และไม่หยุดนิ่ง

ก็ทะเลตามความเป็นจริงมันไม่มีเส้นแบ่งเขตแดน  ฝูงปลาก็ไม่มีสัญชาติไม่มีเขตแดน  เหมือนกัน"

ที่มา หนังสือคนแม่กลอง 2541....  อ.สุรจิต ชิรเวทย์

--------------------------------------------------------------------------------

คนอวน หมายถึงหัวหน้าคนอวน และลุกเรือ ที่มีหน้าที่เกี่ยวกับอวน ทั้งลงอวน กู้อวน ซ่อมแซมอวน คัด และ ดองปลา
คนเรือ หมายถึง ไต๋ นายท้ายหรือคนขับเรือ  ต้นกลหรือเอ็นจิเนียร์ดูแลเครื่องยนต์รวมกับผู็ช่วยเหลือลูกมือ  สุดท้ายคือ จุมโพ่ หรือ จงโพ่ ก็คือพ่อครัว ที่คอยทำอาหารเลี้ยงสมาชิกในเรือทั้งลำ  คนเรือมีจำนวนน้อยกว่าคนอวน