ประเภทเบ็ด

     มีทั้งใช้เหยื่อ และ ไม่ใช้  อาจประกอบด้วยเบ็ดชุดละ 1 ตัว  หรือมากกว่า เช่น

เบ็ดธง

    ประกอบด้วยไม้ไผ่เหลาและสายเบ็ด  ใช้ปักตามริมน้ำเพื่อให้ปลามากินเหยื่อ โดยที่ปลายสายเบ็ดจะถูกเกี่ยวกับร่องที่โคนคันเบ็ด เมื่อปลากินเหยื่อก็จะหลุดออกแล้วปลายคันเบ็ดจึงดีดกระตุกเกี่ยวปากไว้  ใช้จับปลาช่อน ปลาดุก และ ปลาหมอ

เบ็ดราว

    เป็นเครื่องมือเบ็ดที่มีเบ็ดหลายตัวใน 1 ชุด  โดยมีสายคร่าว ที่ยาวได้ตั้งแต่ 50 – 200 เมตร มีทั้งชนิดที่เกี่ยวเหยื่อ และ ไม่เกี่ยว แต่ที่ไม่ใช้เหยื่อมักมีจำนวนสายเบ็ดถี่มากกว่า ระยะของสายเบ็ดจึงมี 20-50 ซม.  การใช้นั้นก็จะทิ้งขวางกระแสน้ำโดยผูกปลายด้านหนึ่งของสายคร่าวไว้กับเรือ หรือผูกขวางลำน้ำไว้เลย และมีทุ่นลอยผูกไว้เป็นเครื่องหมายในบางช่วง มักใช้เหยื่อ เช่น ข้าวสุกผสมรำกล้วยปั้นเป็นก้อน หรือใช้กุ้ง แมลง  แกลบ โดยทิ้งไว้ราว 2-4  ชม.   แล้วจึงกู้ขึ้นโดยใช้เรือพายไปตามแนวสายคร่าว ปลาที่จับได้มักมีขนาดใหญ่ เช่น ปลาช่อน  ปลาชะโด ปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาเค้า ปลากด บางครั้งก็ติดปลากระเบน หรือ ปลากะโห้ขนาดใหญ่มากๆ

วิธีทำการประมง

    จะวางเบ็ดในช่วงเย็นบริเวณใกล้ฝั่ง เมื่อเลือกทำเลได้แล้วจะต่อสายเบ็ดแต่ละชุดไว้ แล้วปล่อยน้ำหนักถ่วงและสายทุ่นด้านหนึ่งลงน้ำก่อน ยื่นไม้เก็บเบ็ดให้พ้นกราบเรือในแนวตั้งฉากแล้วแล่นเรือไปข้างหน้า ตัวเบ็ดจะหลุดจากไม้เก็บเบ็ดไปเรื่อย ๆ ปล่อยเบ็ดไว้จนเช้าจึงกู้เบ็ดเก็บเข้าไม้เก็บเบ็ดตามเดิม พร้อมกับใช้น้ำมันพืชทาตัวเบ็ดป้องกันสนิม การวางเบ็ดจะวางเพียงแถวเดียวในทิศทางขนานหรือตั้งฉากกับแนวชายฝั่ง เบ็ดราวที่วางไว้จะอยู่เรี่ย ๆ กับพื้นทะเล เป็นเบ็ดไม่มีเงี่ยงและไม่ใช้เหยื่อ จับสัตว์น้ำขนาดใหญ่โดยอาศัยจำนวนเบ็ดที่มากและอยู่ใกล้กัน ความคมของตัวเบ็ดจะเกี่ยวติดสัตว์น้ำที่ว่ายผ่านระหว่างตัวเบ็ด  แหล่งทำการประมง ที่ระดับน้ำลึก 4-20 เมตร  จังหวัดที่พบ ชุมพร ปัตตานี ภูเก็ต สตูล ตรัง ระยะเวลาทำการประมง ทำได้ตลอดปี

เบ็ดราว
 ส่วนประกอบ
1. ตาเบ็ดเบอร์ 3,5 จำานวน 100 ตา/ตับ
2. สายเบ็ด แบ่งออกเป็น
          ก) สายราว (สายหลัก) ใช้เชือกไนล่อน ยาว 130 - 200 เมตร
          ข) สายเบ็ด (สายกิ่ง) ใช้เชือกเอ็นหรือไนล่อนยาว 40 - 60  เซนติเมตร แต่ละสายห่าง 1 - 2 เมตร
3. ทุ่นลอย
4. หินถ่วง น้ำหนัก 2 - 5 กิโลกรัม
5. เชือกทุ่น