ชื่อไทย : ปลาตะเพียน  ตะเพียนขาว

ชื่่อทางวิทยาศาสตร์ : COMMON SILVER BARB Barbodes gonionotus

     ปลาตะเพียนปลาน้ำจืดเป็นปลาเศรษฐกิจที่กรมประมงส่งเสริมให้เลี้ยง เนื้อใช้ประกอบอาหารได้หลายชนิด เช่น ปลาร้า ปลาเจ่า ปลารมควันและใส่เกลือตากแห้ง

     ลักษณะทั่วไป เป็นปลาน้ำจืดคู่บ้านเมืองเป็นที่รู้จักกันดีตั้งแต่สมัยสุโขทัย ปลาตะเพียนมีลำตัวค่อนข้างป้อมแบนข้าง เกล็ดใหญ่ หัวเล็ก ปากเล็กอยู่หน้าสุด ลักษณะแตกต่างจากปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน คือตะเพียนขาวมีก้านครีบอ่อนของครีบก้นจำนวน 6 ก้าน ชนิดอื่น ๆ มี 5 ก้าน สีของลำตัวเป็นสีเขียวอมฟ้า ด้านหลังมีสีน้ำตาลปนเทา ท้องสีขาวเงิน ครีบก้นสีเหลืองปนส้ม ครีบอื่นๆ สีซีดจาง เป็นปลาที่ปราดเปรียวว่ายน้ำเร็ว เมื่อตกใจจะกระโดดสูงมาก

     ถิ่นอาศัย พบตามแหล่งน้ำไหล และน้ำนิ่งทั้งในภาคกลางภาคเหนือและอีสาน

        อาหาร กินพืช เมล็ดพืชตระกูลหญ้าโดยเฉพาะข้าว สาหร่าย ตะไคร่น้ำ ซากสัตว์และพืชที่เน่าเปื่อย แพลงก์ตอน ไรน้ำ ขนาด ความยาวประมาณ 8-36 ซ.ม. ประโยชน์