เราลองมาทำกุ้งขาว ที่ตอนนี้กำลังฮิตในบ้านเราก็คือ"กุ้งขาวเกษตร"บางทีเขาก็เรียกชีแฮ้ และก็บางทีก็เรียกกุ้งสีน้ำเงิน สมัยก่อนะผมจะได้กินกุ้งอบเกลือก็แต่ กุ้งตะกาดเดี๋ยวนี้หาคนรู้จักกุ้งชนิดนี้ไม่ได้แล้ว ในเมือง นอกจากกคนทะเลอย่างเราๆๆตามพื้นที่ติดป่าชายเลน เอาละเริ่มกันเลยดีฝ่าาาาาา(กว่า)บ้านผมชอบพูดกว่าเป็นคำว่า ฝ่า555)

      ความจริงไม่อยากบอกเลย เพราะไม่รู้จะไปเอาเคล็ดลับอบเกลือตรงไหนที่มันยาก เพราะธรรมดา อาหารทะเล โดนไฟ มันก็แทบจะอร่อยด้วยตัวมันเองหละ เอาเป็นว่า กุ้งพอกิน 1 มื้อ ลางสะอาดโดยห้ามแกะเปลือกหละ เอาทั้งตัว แต่ดูด้วยว่าหัวกุ้งมันต้องไม่แตก ไม่งั้นมันออกมา จะไม่ค่อยสวย..จะเลอะ....พูดทำไมนี่เรา

    เอาน้ำใส่อย่างที่เห็น เติมน้ำ ครึ่ง แก้วก็พอแค่กระทะไม่ไหม้  แต่ความจริงภาพมันหลอกตา กุ้งอบเกลือแบบของเราไม่ใส่น้ำอบแบบคนทะเล เรียก "อบแห้ง" พอความร้อนได้ที่ เอาเกลือทะเล ย้ำนะครับ  เกลือทะเล ไม่ไช่เกลือสังเคาระห์เพิ่มสารไอโอดีน ดูสวยงาม แต่รสชาติ ไปคนละเรื่อง จำไว้นะครับ ไอโอดีนในเกลือที่โฆษณากับเกลือที่เรา มีในทะเล มันเป็นคนละตัวกัน แต่เป็นตัวเดียวกับอาหารทะเล  หรือว่าจะกินเกลือแทนปลา...อิอิ

    หลังจากนำเกลือใส่พอประมาณ  1 กำมือ ระยะเวลาในการอบ แค่พอออกอาการหาว....เล็กน้อยนะ เอาเป็นว่า ยืนรอเลยไม่รู้กี่นาที ต้องดูที่สี แล้วกะเอา อย่าปล่อยนานเกินไปเพราะไม่ไช่กุ้งตะกาด เพราะกุ้งตะกาดจะอบให้แห้งจนเกลือติดตัวและเนื้อแห้งแข็ง (จะเข้ากันกว่า..เพราะปลอกง่าย) แต่กุ้งเกษตรเปลือกจะบางกว่า  หากอบนาน ทีนี้ต้องเคี้ยวทั้งเปลือกหละ เพราะมันจะแกะไม่ออก  คนกินหงุดหงิดพาลไปถึงคนทำ ตัวใครตัวมันหละ....อิอิ

ลั่ลล้า....ลั่ลลา  น่ากินไหมหละ  (ภาพทำซะ)

    อบเกลือ เนื้อเค๊มๆ จิ้มกับน้ำ ซีฟูดของเรา  เข้ากัน แต่หากอยากอร่อยเหาะ แต่ต้องแอบๆนะ เพราะกุ้งอบเกลือเปลือกจะเค็ม  เมื่อเราใช้มือแกะ นิ้วสก็จะเค็มๆ  กินไปดูดนิ้วมือไป แบบคนทะเล กินแล้วสะใจไป  ได้รสชาติไปอีกแบบ....ลองดู